De Zweedse Anna Frederiksson
schreef een roman met als titel “Sommarhuset” (Het zomerhuis). Deze niet
vertaalde roman is een schoolvoorbeeld van wat ik gemakshalve maar
midzomerliteratuur noem. De hoofdpersonen maken een dramatische wending in hun
leven door. Het decor is idyllisch met zon, water, strand en boten, bloemen, dans
en buitenleven.
De sfeer zoals die wordt
opgeroepen door de tekeningen van Carl Larsson. We hebben inmiddels al veel van
dit genre gelezen en het past ook lekker bij het jaargetij.
Overigens lazen we onlangs ook
verschillende droeve boeken over de zwaarmoedigheid in Noord-Zweden. Beide genres zijn ruim voorhanden en geven een
aardige inkijk in het Zweedse leven.
Met midzomer zie je echte blijheid bij de
mensen. Een jaarlijks hoogtepunt met familie, vrienden, eten en drinken en
traditie. We kijken er naar met onze Nederlandse ogen en blijven het bijzonder
vinden. Als toeschouwer neem je ongemerkt toch iets van die vreugde over de lichte zomer
over. Midzomervieren kun je nog het beste
vergelijken met Nederlands gedrag op een zonnige Koninginnedag. Maar wel met veel minder
rotzooi.
 |
| Midzomer in Sveg |
Mooi weer, veel buiten en lange
licht met soms muggen valt ons de laatste weken ten deel. De
muggen imponeren ons nauwelijks meer en dus laten ze ons ook voor wat we willen zijn: imuun....
Na twee slechtere zomers nu een volgens het boekje. Hopelijk blijft er nog
wat mooi weer over voor de weken dat de kinderen er zijn. De korte broek moet
nog vaker aan.
Sinds de vorige blog hadden we
bezoek van Karel en Greetje met dochter Hanneke en vriend Harmjan. Karel en
Greetje zijn stamgast, kennen de weg en redden zichzelf. We hebben een prima
gastenverblijf zodat gasten ook op zichzelf kunnen zijn en hun eigen dagritme volgen. In de praktijk werkt deze
combinatie van samen- en alleenzijn heel goed. Het is gezellig en niet te
belastend.
Voor een paar handige mannen
hebben we altijd wel klussen, die ook nu weer
perfect werden opgelost. Daar zijn we uiteraard erg blij mee. Het eten
van zelfgerookte vis was een nieuwe evaring en ook het waterskiën met
sneeuwscooters hadden we nog nooit eerder bekeken. Zo brengen nieuwe gasten ook
voor ons nieuwe ervaringen.
 |
| Een zomerklus doen we in een uurtje |
De avond voor midzomeravond
bood buurvrouw AnneMarie een klein midzomerbuffet aan. Daarmee heeft ze ons alle
zes een groot plezier gedaan. En, zoals het
hoort, hebben we een paar (drink) liederen gezongen. 1000 Tack AnneMarie !
Zo gaat het leven hier zijn
rustige gang. Totdat je opeens wordt bepaald bij twee sterfgevallen. Martha
Holmén overleed in Olofström op 102 jarige leeftijd. We kennen haar vanaf 1969
toen we elkaar voor het eerst troffen bij de gymnastiekuitwisseling tussen
Voorwaarts en Olofströms Gymnasterna. Zo ontstond ook onze liefde voor dit land. Meerdere malen
hebben we bij haar gelogeerd en bewaren dierbare herinneringen aan de jaren dat
we beiden intensief, als
voorzitter, bij de uitwisselingen waren
betrokken. Olofström is net zover van
Haren verwijderd als van Nordibacka en dus moest alleen een laatste
bloemengroet volstaan. Vrijdag woonde ik de begrafenis bij van een dorpsgenoot,
die maar 58 jaar werd. Kalle kende ik van de wekelijkse (mannen)sauna en nog
vorig heeft hij Karel en mij rondgeleid
in de elektriciteitscentrale van Långå. Waar
je hem ook trof altijd was er wel een kort praatje. Een vriendelijke man die
onverwacht de laatste stap deed naar het licht, zoals de priester het
formuleerde. Het was de eerste keer dat ik een uitvaart in Zweden bijwoonde en
zo doe je weer in stap in de samenleving hier.
De foto's van het dorp in de
vorige blog leverden veel reacties op. Daarom nog wat “rondom het huis plaatjes”.
Hartelijke groet
HeEl
PS. Voor het onverwachte bezoek van Felix hebben we een week een autostoeltje nodig. Even een briefje - met foto !- aanplakken bij de winkel in het dorp en het is geregeld. Prachtig toch ?
 |
| rechts boven in het lichtgroene veld:Nordibacka |
